Ligi europejskie

Premier Liga to powołana w 2001 roku zawodowa liga piłkarska w Rosji. Liga jest kontynuatorka wcześniej istniejącej Top Dywizji zwanej również Wyższą Ligą. Premier Liga jest obecnie uważana za jedną z najsilniejszych w tej części Europy, jeśli chodzi o budżety klubów to może równać się z takimi rozgrywkami jak francuska Ligue 1 czy holenderska Eredivisie. Czołowe kluby rosyjskie swoimi budżetami dorównują nawet do najbogatszych w Europie. Wyróżniające się drużyny to przede wszystkim moskiewskie Dynamo, Spartak, Lokomotiv i CSKA, petersburski Zenit oraz Rubin Kazań. Wszystkie dysponują środkami od 50 do nawet 60 mln dolarów, wydają ogromne pieniądze na transfery, modernizują stadiony. Najmniejsze budżety w lidze wynoszą około 10mln dolarów, są to pieniądze niewystarczające nawet do utrzymania się.

Premier Liga rozgrywa swoje mecze systemem wiosna-jesień, dzięki czemu pełny sezon trwa jeden rok kalendarzowy. Spowodowane jest to głównie warunkami atmosferycznymi w Rosji, jednak ogromnym minusem jest niedostosowanie do standardów europejskich i przez to trudności klubów rosyjskich z przygotowaniem się do rozgrywek w pucharach. Od wielu lat pojawiają się głosy aby zmienić system na standardowy a pogodę obejść budując w pełni zadaszone stadiony. Dodatkowym argumentem za zmianą są również protesty samych piłkarzy, którzy coraz częściej strajkują nie chcąc grać w środku lata przy temperaturach przekraczających 30 stopni.

Rosyjska liga generuje olbrzymie przychody, właścicielami klubów są najbogatsi Rosjanie, ogromne państwowe przedsiębiorstwa (Łukoil-Spartak, Gazprom-Zenit czy koleje rosyjskie-Lokomotiv) lub też poszczególne regiony. Warto wiedzieć, że duży wpływ na kluby mają politycy, to oni decydują o sponsorowaniu, norma jest inwestowanie kilkudziesięciu milionów publicznych pieniędzy w zespół. Także prawa telewizyjne dysponowane są przez polityków, mecze pokazywane są w otwartym kanale ponieważ tak zadecydował prezydent Rosji. Co prawda kluby tracą w ten sposób duże pieniądze jednak rekompensuje to większa widownia przed telewizorami.

J-League to zawodowa liga piłkarska powstała w 1993 roku w Japonii. Inicjatorem powołania ligi był brazylijski trener reprezentacji Japonii Zico, który twierdził, że pomoże ona w przygotowaniach do występu drużyny w mistrzostwach świata. Według niego, dzięki zawodowej lidze, poziom piłki miał się w tym kraju znacznie podnieść. Okazało się, że miał rację a futbol zdobył w Japonii znaczną popularność.

J-League składa się z dwóch poziomów rozgrywkowych, pierwszy liczy osiemnaście klubów, w drugim grają wszyscy chętni. Wymogiem jest tylko posiadanie odpowiednich możliwości finansowych i rozwinięta infrastruktura. Wysokie wymagania powodują, ze poziom rozgrywek jest coraz wyższy, kluby zatrudniają zagraniczne gwiazdy oraz najlepszych trenerów. Mnogość kibiców na stadionach przyciąga sponsorów, których nie brakuje wśród największych japońskich koncernów. Niektóre kluby są traktowane jako drużyny zakładowe, właścicielami są poszczególne firmy. Ma to swoje przełożenie na wyniki reprezentacji, Japonia posiada jedną z najsilniejszych drużyn w Azji oraz z powodzeniem walczy na mistrzostwach świata wychodząc zazwyczaj z grup.

J-League to nie tylko same rozgrywki ligowe ale również cały zorganizowany system wokół nich. Piłka japońska charakteryzuje się mnogością pucharów, które są traktowane bardzo prestiżowo. Przykładem może być Puchar Cesarza nazywany od głównego sponsora Xerox Cup. Z kolei puchar ligi to Yamazaki Nabisco.

W lidze japońskiej występowało lub ciągle występuje wielu znakomitych zawodników. Przykładem mogą być Brazylijczycy Emerson, Washington, Juninho czy Argentyńczyk Ramon Diaz. Swoich sił próbował w J-League także Polak, Tomasz Frankowski.

Najbardziej utytułowanym klubem japońskim jest Kashima Antlers, zespół pochodzący ze stosunkowo niewielkiej miejscowości jak na warunki japońskie. Zdobył on aż sześciokrotnie tytuł mistrza kraju. Inne popularne to Yokohama F. Marinos oraz Urawa Reds. Mistrz oraz wicemistrz Japonii automatycznie kwalifikuje się do azjatyckiej ligi mistrzów.

Wielka Brytania jako państwo jest wyjątkowa jeśli chodzi o świat piłkarski. Poszczególne regiony tworzące ten kraj mają własne federacje, które prowadzą zarówno rozgrywki ligowe jak i kadry narodowe. Plusem tego jest z pewnością ogromna siła głosu we wszystkich gremiach, minusem brak jednolitego systemu rozgrywek. Obecnie swoje ligi ma Anglia, Szkocja, Walia oraz Irlandia Północna. Co prawda tworzone są puchary, które są otwarte dla wszystkich klubów, jednak traktuje się je lekceważąco z racji niskiej rangi i napiętego terminarza.

Jeśli chodzi o siłę lig to zdecydowanie wyróżnia się angielska Premier League. Jest to nie tylko najsilniejsza liga na wyspach ale również na świecie. To właśnie tam grają najlepsi brytyjscy piłkarze, skutecznie osłabiając i zaniżając poziom zespołów ościennych rozgrywek. Druga w kolejności i jedyna warta uwagi jest liga szkocka. O jej sile decydują wyłącznie dwa kluby z Glasgow-Rangers i Celtic. Pozostałe drużyny znacznie odbiegają poziomem nawet od średniej angielskiej. Z kolej liga walijska i północnoirlandzka to rozgrywki na wpół amatorskie, o zasięgu wybitnie lokalnych, najlepsze kluby z tych regionów występują w niższych klasach rozgrywek angielskich. Przykładem mogą być zespoły z Cardiff, Swansea czy Belfastu.

Jeszcze kilkanaście lat temu w planach było stworzenie jednej ligi, być może nawet dołączenie do niej klubów irlandzkich. Niestety, na przeszkodzie stanął rosnący w ogromnym tempie poziom Premier League, angielskie kluby nie chcą dopuścić do ogromnych zysków kolejnych beneficjentów. Także poszczególne związki starają się utrzymać własne rozgrywki aby w ten sposób wspomagać szkolenie rodzimych zawodników. Jednak wygląda to coraz gorzej, najzdolniejsi są szybko wyłapywani przez Anglików, widać to dokładnie po wynikach poszczególnych reprezentacji. Oprócz Anglii i Szkocji które liczą się w Europie swoją dawną świetność straciła już Walia, Irlandia Północna zaliczana jest od lat do najsłabszych drużyn.

Scottish Premiere League to główna zawodowa liga piłkarska w Szkocji. Została założona w  1998 roku po reorganizacji całego systemu ligowego w tym kraju. Od samego początku występuje w niej dwanaście zespołów, które grają systemem każdy z każdym. Szczegółowo, sezon jest podzielony na dwie części, w pierwszej wszystkie kluby występują w jednej grupie. Po rozegraniu 22 kolejek następuje podział na część górna i dolną. Obie grają dodatkowo pomiędzy sobą. W ten sposób wyłaniany jest mistrz i spadkowicz.

Scottish Premiere Lague jest obecnie klasyfikowana na trzynastym miejscu w Europie, charakteryzuje się również jedną z najwyższych średnich frekwencji widzów na kontynencie. Ciekawostką jest to, że praktycznie na wszystkie osiągnięcia ligi pracują jedynie dwa kluby-Rangers i Celtic. Oba maja siedziby w tym samym mieście, oba dominują nie tylko sportowo ale również finansowo. Pozostałe drużyny mają przeciętne budżety nawet jeśli chodzi o całą Europę, ich poziom sportowy jest niski. Z kolei kluby z Glasgow nadają ton rozgrywkom, cały sezon to rywalizacja wyłącznie pomiędzy nimi. O tym kto zdobędzie mistrzostwo decydują stracone punkty z maluczkimi. Z tego też powodu coraz częściej pojawiają się głosy, które podważają sens istnienia oddzielnego systemu ligowego w Szkocji. Region ma zaledwie kilka większych ośrodków miejskich, które są w stanie utrzymać drużyny na wyższym poziomie, nawet spadkowicze od kilku lat wymieniają się pomiędzy 3-4 klubami. Zespoły z niższych lig nie posiadają odpowiedniej infrastruktury aby grać w Premiere League, często zdarzają się więc tzw. martwe spadki.

Od wielu lat dwa największe klub Celtic i Rangers wyrażają swoją chęć gry w angielskiej Premier League. Jednak szkocki związek zdaje sobie sprawę, że odejście tych zespołów z rodzimej ligi całkowicie zmarginalizowałoby ją. Na razie więc, patowa sytuacja trwa, poziom rozgrywek stoi w miejscu a czołowe kluby coraz więcej tracą do Europy. Widać to szczególnie w pucharach, gdzie wyniki są z roku na rok słabsze, ogromne jak na warunki szkockie budżety Celic i Rangers w Europie są zaledwie średnie co nie pozwala na pozyskanie dobrych zawodników.

Bundesliga jest uważana za jedną z najbardziej widowiskowych lig piłkarskich w Europie. Największy wpływ na taka ocenę ma stosunkowo duża liczba bramek padających w meczach ligowych. Pod tym względem Bundesliga dominuje w statystykach jeśli chodzi o najsilniejsze ligi piłkarskie. Z kolei biorąc pod uwagę siłę ligi jako całości to klasyfikowana jest ona najczęściej zaraz po wielkiej trójce, na czwartym miejscu.

Obecnie Bundesliga to rozgrywki ogólnokrajowe, jednak przed połączeniem Niemiec każda część kraju miała własny system ligowy. Dzisiejsza liga jest kontynuatorką zachodnioniemieckiej pierwszej ligi piłkarskiej. Powstała ona stosunkowo niedawno jak na warunki europejskie, w 1963 roku. Wcześniej mistrza kraju wyłaniano w turniejach międzyregionalnych. Co ciekawe, pierwszy jednolity system ligowy powstał we wschodnich Niemczech, już tuż po wojnie ruszyła tam Oberliga.

Bundesliga dzisiaj składa się z dwóch zawodowych poziomów rozgrywek, pierwszej i drugiej Bundesligi. W obu gra po osiemnaście klubów, które rozgrywają mecze każdy z każdym, łącznie 34 kolejki. Aby klub mógł występować na tym poziomie musi spełniać rygorystyczne wymagania finansowe oraz mieć odpowiednio rozwinięte obiekty. Dzięki temu w dość krótkim czasie drużyny z Bundesligi stały się jednymi z najbogatszych w Europie, stadiony liczące po kilkadziesiąt tysięcy miejsc są nowoczesne i bezpieczne. Jako jedyna liga na kontynencie, Bundesliga nie przeżywa większych kłopotów finansowych, dotyczy to również klubów w niej występujących.

Jeśli chodzi o najbardziej utytułowane kluby to zdecydowanym liderem jest Bayern Monachium. Wygrał on aż 20-krotnie mistrzostwo Niemiec, kolejna w tabeli wszech czasów Borussia Monchengladbach ma zaledwie pięć triumfów. Łącznie tytuł mistrza kraju zdobyło dwanaście klubów. Z kolei najwybitniejszymi zawodnikami w historii Bundesligi byli głównie Niemcy. Przoduje w tej klasyfikacji Gerhard Muller, który w ciągu 15-tu lat gry w Bayernie Monachium zdobył 365 bramek.