Ligi europejskie

Premier Liga to powołana w 2001 roku zawodowa liga piłkarska w Rosji. Liga jest kontynuatorka wcześniej istniejącej Top Dywizji zwanej również Wyższą Ligą. Premier Liga jest obecnie uważana za jedną z najsilniejszych w tej części Europy, jeśli chodzi o budżety klubów to może równać się z takimi rozgrywkami jak francuska Ligue 1 czy holenderska Eredivisie. Czołowe kluby rosyjskie swoimi budżetami dorównują nawet do najbogatszych w Europie. Wyróżniające się drużyny to przede wszystkim moskiewskie Dynamo, Spartak, Lokomotiv i CSKA, petersburski Zenit oraz Rubin Kazań. Wszystkie dysponują środkami od 50 do nawet 60 mln dolarów, wydają ogromne pieniądze na transfery, modernizują stadiony. Najmniejsze budżety w lidze wynoszą około 10mln dolarów, są to pieniądze niewystarczające nawet do utrzymania się.

Premier Liga rozgrywa swoje mecze systemem wiosna-jesień, dzięki czemu pełny sezon trwa jeden rok kalendarzowy. Spowodowane jest to głównie warunkami atmosferycznymi w Rosji, jednak ogromnym minusem jest niedostosowanie do standardów europejskich i przez to trudności klubów rosyjskich z przygotowaniem się do rozgrywek w pucharach. Od wielu lat pojawiają się głosy aby zmienić system na standardowy a pogodę obejść budując w pełni zadaszone stadiony. Dodatkowym argumentem za zmianą są również protesty samych piłkarzy, którzy coraz częściej strajkują nie chcąc grać w środku lata przy temperaturach przekraczających 30 stopni.

Rosyjska liga generuje olbrzymie przychody, właścicielami klubów są najbogatsi Rosjanie, ogromne państwowe przedsiębiorstwa (Łukoil-Spartak, Gazprom-Zenit czy koleje rosyjskie-Lokomotiv) lub też poszczególne regiony. Warto wiedzieć, że duży wpływ na kluby mają politycy, to oni decydują o sponsorowaniu, norma jest inwestowanie kilkudziesięciu milionów publicznych pieniędzy w zespół. Także prawa telewizyjne dysponowane są przez polityków, mecze pokazywane są w otwartym kanale ponieważ tak zadecydował prezydent Rosji. Co prawda kluby tracą w ten sposób duże pieniądze jednak rekompensuje to większa widownia przed telewizorami.

FC Barcelona to chyba najsłynniejszy klub piłkarski na świecie. Został założony w 1899 roku przez imigrantów wielu narodowości. Obecnie jest główną drużyną Katalonii o znaczeniu nie tylko sportowym ale również społeczno-politycznym. Mieszkańcy regionu identyfikując się z Barcą wyrażają swoja odrębność od Madrytu.

Barcelona to wielosekcyjny klub, praktycznie każda drużyna należy do czołówki krajowej i europejskiej. Jednak to właśnie zespół piłkarski stał się popularny na całym świecie. Klub ma ponad 160 tysięcy zarejestrowanych kibiców tzw. socios, do tego dochodzą miliony zrzeszone w fanclubach. Co ciekawe, teoretycznie każdy socios powinien mieć miejsce na stadionie, jednak obiekt klubowy nie jest w stanie pomieścić wszystkich chętnych. Dlatego też, praktykowane jest nawet dziedziczenie miejsca na widowni z ojca na syna.

Barca rozgrywa swoje mecze na największym europejskim stadionie piłkarskim Camp Nou. Obiekt był wielokrotnie modernizowany, obecnie planuję się jego gruntowna przebudowę zgodnie z najnowszymi standardami. Camp Nou ma blisko 100 tysięcy miejsc na widowni, duża liczba kibiców sprawia, że średnia ligowa wynosi ponad 60 tysięcy. Poza tym klub ma wiele mniejszych obiektów, drugi stadion na 15 tysięcy oraz halę sportową o pojemności 8 tys. W skład kompleksu sportowego Barcelony wchodzi również miasteczko treningowe z kilkunastoma pełnowymiarowymi boiskami.

FC Barcelona jest jednym z najbardziej utytułowanych klubów na świecie. Zespół 19-krotnie wygrywał ligę hiszpańską, 25 razy zdobył puchar kraju i 8 razy superpuchar. Jeśli chodzi o sukcesy międzynarodowe to Barca trzykrotnie wygrała Ligę Mistrzów i puchar UEFA, cztery razy triumfowała w PZP. Poza tym ma w swoim dorobku trzy superpuchary kontynentu i puchar interkontynentalny.

Barcelona to klub w którym grają tylko najlepsi piłkarze. W przeszłości występowali tutaj: Maradona, Romario, Ronaldo, Rivaldo, Cruijff, Ronaldinho i Hagi. Obecnie o sile drużyny stanowią Messi, Henry, Iniesta, Puyol, Ibrahimovic i Xavi.

J-League to zawodowa liga piłkarska powstała w 1993 roku w Japonii. Inicjatorem powołania ligi był brazylijski trener reprezentacji Japonii Zico, który twierdził, że pomoże ona w przygotowaniach do występu drużyny w mistrzostwach świata. Według niego, dzięki zawodowej lidze, poziom piłki miał się w tym kraju znacznie podnieść. Okazało się, że miał rację a futbol zdobył w Japonii znaczną popularność.

J-League składa się z dwóch poziomów rozgrywkowych, pierwszy liczy osiemnaście klubów, w drugim grają wszyscy chętni. Wymogiem jest tylko posiadanie odpowiednich możliwości finansowych i rozwinięta infrastruktura. Wysokie wymagania powodują, ze poziom rozgrywek jest coraz wyższy, kluby zatrudniają zagraniczne gwiazdy oraz najlepszych trenerów. Mnogość kibiców na stadionach przyciąga sponsorów, których nie brakuje wśród największych japońskich koncernów. Niektóre kluby są traktowane jako drużyny zakładowe, właścicielami są poszczególne firmy. Ma to swoje przełożenie na wyniki reprezentacji, Japonia posiada jedną z najsilniejszych drużyn w Azji oraz z powodzeniem walczy na mistrzostwach świata wychodząc zazwyczaj z grup.

J-League to nie tylko same rozgrywki ligowe ale również cały zorganizowany system wokół nich. Piłka japońska charakteryzuje się mnogością pucharów, które są traktowane bardzo prestiżowo. Przykładem może być Puchar Cesarza nazywany od głównego sponsora Xerox Cup. Z kolei puchar ligi to Yamazaki Nabisco.

W lidze japońskiej występowało lub ciągle występuje wielu znakomitych zawodników. Przykładem mogą być Brazylijczycy Emerson, Washington, Juninho czy Argentyńczyk Ramon Diaz. Swoich sił próbował w J-League także Polak, Tomasz Frankowski.

Najbardziej utytułowanym klubem japońskim jest Kashima Antlers, zespół pochodzący ze stosunkowo niewielkiej miejscowości jak na warunki japońskie. Zdobył on aż sześciokrotnie tytuł mistrza kraju. Inne popularne to Yokohama F. Marinos oraz Urawa Reds. Mistrz oraz wicemistrz Japonii automatycznie kwalifikuje się do azjatyckiej ligi mistrzów.

Primera Division to najwyższy poziom ligowy w meksykańskiej piłce, w lidze występuje osiemnaście klubów. Liga powstała w 1943 roku, wykształciła się z rozgrywek regionalnych. Od tamtego momentu wielokrotnie przechodziła reorganizacje, na początku lat 90-tych uzyskała obecną formę. Warto wiedzieć, że liga meksykańska jest jedną z najbardziej niedocenianych w świecie piłkarskim, budżety klubów w niej występujących plasują ja w ścisłej światowej czołówce.

Pomimo, że Meksyk jest stosunkowo biednym krajem, to piłka nożna jest tutaj traktowana wyjątkowo. Właścicielami klubów są najbogatsi Meksykanie, zespoły mają dziesiątki tysięcy aktywnych kibiców. Mecze oglądane są na żywo po 40, 60 czy nawet 100 tysięcy ludzi, kluby mają swoje siedziby praktycznie tylko w milionowych aglomeracjach. To wszystko powoduje, że rynek na piłkę w Meksyku jest ogromny, zespoły sponsorują często międzynarodowe koncerny, tj. Coca-Cola czy Visa, właściciele gwarantują budżety rzędu 20-30 mln dolarów. Jednak większość klubów nie sprowadza zagranicznych gwiazd, inwestuje raczej we własnych zawodników. Dlatego też, tak trudno spotkać Meksykanina grającego np. w europejskim klubie, po prostu zagraniczne drużyny nie są w stanie przebić ofert tych meksykańskich. Taka sytuacja spowodowała pewną hermetyczność ligi, jednak osoby dokładniej śledzące jej wyniki wiedzą, że prezentuje ona bardzo wysoki poziom. Większość klubów meksykańskich z powodzeniem grałaby w najsilniejszych europejskich ligach.

Do największych klubów w lidze Primera Division należą America oraz Chivas, pojedynki pomiędzy nimi uważane są za derby kraju. Inne popularne drużyny to Cruz Azul, UNAM, Atlas oraz Pachuca. Najbardziej utytułowanymi są Chivas-zdobywca 11 mistrzostw, America-10 oraz Toluca-9 i Cruz Azul-8. Liga meksykańska ma niezwykle wyrównany poziom, dlatego też brak jest jednego zdecydowanego lidera.

Jeśli chodzi o system rozgrywek to jest on klasyczny dla większości krajów latynoskich. Sezon składa się z dwóch części, zwycięzca każdej z nich otrzymuje tytuł mistrza kraju. Dodatkiem wyróżniającym ligę jest faza play-off.

Wielka Brytania jako państwo jest wyjątkowa jeśli chodzi o świat piłkarski. Poszczególne regiony tworzące ten kraj mają własne federacje, które prowadzą zarówno rozgrywki ligowe jak i kadry narodowe. Plusem tego jest z pewnością ogromna siła głosu we wszystkich gremiach, minusem brak jednolitego systemu rozgrywek. Obecnie swoje ligi ma Anglia, Szkocja, Walia oraz Irlandia Północna. Co prawda tworzone są puchary, które są otwarte dla wszystkich klubów, jednak traktuje się je lekceważąco z racji niskiej rangi i napiętego terminarza.

Jeśli chodzi o siłę lig to zdecydowanie wyróżnia się angielska Premier League. Jest to nie tylko najsilniejsza liga na wyspach ale również na świecie. To właśnie tam grają najlepsi brytyjscy piłkarze, skutecznie osłabiając i zaniżając poziom zespołów ościennych rozgrywek. Druga w kolejności i jedyna warta uwagi jest liga szkocka. O jej sile decydują wyłącznie dwa kluby z Glasgow-Rangers i Celtic. Pozostałe drużyny znacznie odbiegają poziomem nawet od średniej angielskiej. Z kolej liga walijska i północnoirlandzka to rozgrywki na wpół amatorskie, o zasięgu wybitnie lokalnych, najlepsze kluby z tych regionów występują w niższych klasach rozgrywek angielskich. Przykładem mogą być zespoły z Cardiff, Swansea czy Belfastu.

Jeszcze kilkanaście lat temu w planach było stworzenie jednej ligi, być może nawet dołączenie do niej klubów irlandzkich. Niestety, na przeszkodzie stanął rosnący w ogromnym tempie poziom Premier League, angielskie kluby nie chcą dopuścić do ogromnych zysków kolejnych beneficjentów. Także poszczególne związki starają się utrzymać własne rozgrywki aby w ten sposób wspomagać szkolenie rodzimych zawodników. Jednak wygląda to coraz gorzej, najzdolniejsi są szybko wyłapywani przez Anglików, widać to dokładnie po wynikach poszczególnych reprezentacji. Oprócz Anglii i Szkocji które liczą się w Europie swoją dawną świetność straciła już Walia, Irlandia Północna zaliczana jest od lat do najsłabszych drużyn.