Ligi europejskie

Ajax Amsterdam to najbardziej utytułowany holenderski klub, jeden z tych, które zdobyły najwięcej trofeów w Europie. Został oficjalnie założony w 1900 roku, jednak już wcześniej działał pod innymi nazwami. Ajax rozgrywa swoje mecze na nowoczesnym obiekcie Amsterdam Arena mogącym pomieścić ponad 50 tysięcy widzów. Był to pierwszy tego typu stadion wybudowany w Europie, posiada strome trybuny oraz rozsuwany dach. Można stwierdzić, że to właśnie Holendrzy zapoczątkowali nowy trend w budownictwie sportowym.

Ajax Amsterdam obecnie ma słabsze sezony, wraz z komercjalizacją piłki klub stracił bardzo dużo. Holandia to stosunkowo niewielki rynek w porównaniu do Anglii, Hiszpanii czy Niemiec, tak więc wpływy od sponsorów są dużo mniejsze. Jeszcze na początku lat 90-tych klub wyrównywał ta różnicę transferami, jednak obecnie traci już nawet do drużyn ze wschodniej Europy.

Ajax największe sukcesy odnosił przed około 15-ma latami. To wtedy wygrywał seryjnie mistrzostwa kraju oraz europejskie puchary. Inny okres świetności klubu to lata 70-te, kiedy również dominował na wszystkich frontach. Było to wynikiem doskonałego systemu szkolenia młodzieży, jest on stawiany za wzór jeśli chodzi o ta część profesjonalnego futbolu. W piłce nie było jeszcze tak wielkich pieniędzy, transfery były rzadkie, wychowankowie stanowili o sile klubu. Później nastąpiła prawdziwa rewolucja, takie kluby jak Ajax były zmuszone wyprzedawać gwiazdy nie będąc w stanie zapewnić im odpowiednich warunków finansowych.

Warto przypomnieć, że to właśnie ze szkółki Ajaxu wyszły takie gwiazdy jak Johan Cruijff, Marco van Basten, Ronald Koeman, Frank Rijkaard, bracia de Boer czy Patrick Kluivert. Lista jest bardzo długa, można wymienić kilkuset wybitnych zawodników, niektórzy grają w piłke jeszcze do dzisiaj. Obecnie klub ciągle szkoli młodzież, jednak najlepszych wyłapują od razu bogatsze zespoły. Nie pozwala to na odnoszenie sukcesów, Ajax nawet na krajowym podwórku coraz częściej ulega rywalom, np. PSV czy Alkmaar.

Rubin Kazań to nowa siła nie tylko w rosyjskim ale również w europejskim futbolu. Ten założony w 1958 roku klub dysponuje praktycznie nieograniczonym budżetem, jest w stanie kupić każdego piłkarza. Jak mawia prezes Rubina-jedynym ograniczeniem są chęci zawodników do gry w Kazaniu. Jest w tym sporo racji, ponieważ Kazań leży daleko na wschód od Moskwy, na totalnej prowincji. Samo miasto jest duże, ma ponad milion mieszkańców, jednak cywilizacyjnie jest strasznie zapóźnione. Stolica Tatarstanu to wielki ośrodek przemysłu generujący jednocześnie ogromną fale przestępczości. Pojawiają się nawet głosy, że właśnie za klubem stoi zorganizowany świat przestępczy i dlatego może sobie on pozwolić na tak wielki budżet. Zagraniczni piłkarze mają więc spore obawy przechodząc do Rubina, jednak coraz częściej górę biorą wielkie pieniądze jakie oferuje klub. Według nieoficjalnych danych drużyna ma na wydatki od 60 do 80 mln dolarów rocznie, do tego dochodzi budżet na transfery.

Rubin Kazań swoje mecze rozgrywa na miejskim Centralnym stadionie, który jest w stanie pomieścić około 30 tysięcy widzów. Jest to obiekt mocno przestarzały, powstały już projekty odnośnie budowy nowoczesnego 50-tysięcznika.

Jeśli chodzi o sukcesy to na razie Rubin nie ma ich za wiele. Przez wiele lat był to przeciętny klub, dopiero ostatnio został poważnie wzmocniony. Ogromny budżet zagwarantował w zeszłym roku pierwsze w historii klubu mistrzostwo Rosji. Kolejny sezon to następny triumf, obecny również należy do udanych. Także w Lidze Mistrzów Rubin rozegrał kilka dobrych meczy, korzystając głównie z atutu własnego boiska i trudnych warunków atmosferycznych panujących już od jesieni w Kazaniu.

Obecna kadra Rubina to głównie obcokrajowcy. O sile drużyny stanowią takie gwiazdy jak Hiszpan Cesar Navas, Ukrainiec Serhij Rebrow, Turek Gokdeniz Karadeniz oraz Rumun Ilie Cebanu. Dodatkowo kadrę uzupełniają wyróżniający się Rosjanie, Piotr Bystrow i Aleksandr Riazancew. W klubie gra również Polak Rafał Murawski.

FC Barcelona to chyba najsłynniejszy klub piłkarski na świecie. Został założony w 1899 roku przez imigrantów wielu narodowości. Obecnie jest główną drużyną Katalonii o znaczeniu nie tylko sportowym ale również społeczno-politycznym. Mieszkańcy regionu identyfikując się z Barcą wyrażają swoja odrębność od Madrytu.

Barcelona to wielosekcyjny klub, praktycznie każda drużyna należy do czołówki krajowej i europejskiej. Jednak to właśnie zespół piłkarski stał się popularny na całym świecie. Klub ma ponad 160 tysięcy zarejestrowanych kibiców tzw. socios, do tego dochodzą miliony zrzeszone w fanclubach. Co ciekawe, teoretycznie każdy socios powinien mieć miejsce na stadionie, jednak obiekt klubowy nie jest w stanie pomieścić wszystkich chętnych. Dlatego też, praktykowane jest nawet dziedziczenie miejsca na widowni z ojca na syna.

Barca rozgrywa swoje mecze na największym europejskim stadionie piłkarskim Camp Nou. Obiekt był wielokrotnie modernizowany, obecnie planuję się jego gruntowna przebudowę zgodnie z najnowszymi standardami. Camp Nou ma blisko 100 tysięcy miejsc na widowni, duża liczba kibiców sprawia, że średnia ligowa wynosi ponad 60 tysięcy. Poza tym klub ma wiele mniejszych obiektów, drugi stadion na 15 tysięcy oraz halę sportową o pojemności 8 tys. W skład kompleksu sportowego Barcelony wchodzi również miasteczko treningowe z kilkunastoma pełnowymiarowymi boiskami.

FC Barcelona jest jednym z najbardziej utytułowanych klubów na świecie. Zespół 19-krotnie wygrywał ligę hiszpańską, 25 razy zdobył puchar kraju i 8 razy superpuchar. Jeśli chodzi o sukcesy międzynarodowe to Barca trzykrotnie wygrała Ligę Mistrzów i puchar UEFA, cztery razy triumfowała w PZP. Poza tym ma w swoim dorobku trzy superpuchary kontynentu i puchar interkontynentalny.

Barcelona to klub w którym grają tylko najlepsi piłkarze. W przeszłości występowali tutaj: Maradona, Romario, Ronaldo, Rivaldo, Cruijff, Ronaldinho i Hagi. Obecnie o sile drużyny stanowią Messi, Henry, Iniesta, Puyol, Ibrahimovic i Xavi.

J-League to zawodowa liga piłkarska powstała w 1993 roku w Japonii. Inicjatorem powołania ligi był brazylijski trener reprezentacji Japonii Zico, który twierdził, że pomoże ona w przygotowaniach do występu drużyny w mistrzostwach świata. Według niego, dzięki zawodowej lidze, poziom piłki miał się w tym kraju znacznie podnieść. Okazało się, że miał rację a futbol zdobył w Japonii znaczną popularność.

J-League składa się z dwóch poziomów rozgrywkowych, pierwszy liczy osiemnaście klubów, w drugim grają wszyscy chętni. Wymogiem jest tylko posiadanie odpowiednich możliwości finansowych i rozwinięta infrastruktura. Wysokie wymagania powodują, ze poziom rozgrywek jest coraz wyższy, kluby zatrudniają zagraniczne gwiazdy oraz najlepszych trenerów. Mnogość kibiców na stadionach przyciąga sponsorów, których nie brakuje wśród największych japońskich koncernów. Niektóre kluby są traktowane jako drużyny zakładowe, właścicielami są poszczególne firmy. Ma to swoje przełożenie na wyniki reprezentacji, Japonia posiada jedną z najsilniejszych drużyn w Azji oraz z powodzeniem walczy na mistrzostwach świata wychodząc zazwyczaj z grup.

J-League to nie tylko same rozgrywki ligowe ale również cały zorganizowany system wokół nich. Piłka japońska charakteryzuje się mnogością pucharów, które są traktowane bardzo prestiżowo. Przykładem może być Puchar Cesarza nazywany od głównego sponsora Xerox Cup. Z kolei puchar ligi to Yamazaki Nabisco.

W lidze japońskiej występowało lub ciągle występuje wielu znakomitych zawodników. Przykładem mogą być Brazylijczycy Emerson, Washington, Juninho czy Argentyńczyk Ramon Diaz. Swoich sił próbował w J-League także Polak, Tomasz Frankowski.

Najbardziej utytułowanym klubem japońskim jest Kashima Antlers, zespół pochodzący ze stosunkowo niewielkiej miejscowości jak na warunki japońskie. Zdobył on aż sześciokrotnie tytuł mistrza kraju. Inne popularne to Yokohama F. Marinos oraz Urawa Reds. Mistrz oraz wicemistrz Japonii automatycznie kwalifikuje się do azjatyckiej ligi mistrzów.

Primera Division to najwyższy poziom ligowy w meksykańskiej piłce, w lidze występuje osiemnaście klubów. Liga powstała w 1943 roku, wykształciła się z rozgrywek regionalnych. Od tamtego momentu wielokrotnie przechodziła reorganizacje, na początku lat 90-tych uzyskała obecną formę. Warto wiedzieć, że liga meksykańska jest jedną z najbardziej niedocenianych w świecie piłkarskim, budżety klubów w niej występujących plasują ja w ścisłej światowej czołówce.

Pomimo, że Meksyk jest stosunkowo biednym krajem, to piłka nożna jest tutaj traktowana wyjątkowo. Właścicielami klubów są najbogatsi Meksykanie, zespoły mają dziesiątki tysięcy aktywnych kibiców. Mecze oglądane są na żywo po 40, 60 czy nawet 100 tysięcy ludzi, kluby mają swoje siedziby praktycznie tylko w milionowych aglomeracjach. To wszystko powoduje, że rynek na piłkę w Meksyku jest ogromny, zespoły sponsorują często międzynarodowe koncerny, tj. Coca-Cola czy Visa, właściciele gwarantują budżety rzędu 20-30 mln dolarów. Jednak większość klubów nie sprowadza zagranicznych gwiazd, inwestuje raczej we własnych zawodników. Dlatego też, tak trudno spotkać Meksykanina grającego np. w europejskim klubie, po prostu zagraniczne drużyny nie są w stanie przebić ofert tych meksykańskich. Taka sytuacja spowodowała pewną hermetyczność ligi, jednak osoby dokładniej śledzące jej wyniki wiedzą, że prezentuje ona bardzo wysoki poziom. Większość klubów meksykańskich z powodzeniem grałaby w najsilniejszych europejskich ligach.

Do największych klubów w lidze Primera Division należą America oraz Chivas, pojedynki pomiędzy nimi uważane są za derby kraju. Inne popularne drużyny to Cruz Azul, UNAM, Atlas oraz Pachuca. Najbardziej utytułowanymi są Chivas-zdobywca 11 mistrzostw, America-10 oraz Toluca-9 i Cruz Azul-8. Liga meksykańska ma niezwykle wyrównany poziom, dlatego też brak jest jednego zdecydowanego lidera.

Jeśli chodzi o system rozgrywek to jest on klasyczny dla większości krajów latynoskich. Sezon składa się z dwóch części, zwycięzca każdej z nich otrzymuje tytuł mistrza kraju. Dodatkiem wyróżniającym ligę jest faza play-off.